martes, 6 de junio de 2017

ANEGURIA, HORCHATA DE CHUFA (2017)

https://www.youtube.com/watch?v=oVvX1PBckwA

 HORCHATA DE CHUFA (2017)

1. Forgive me

2. Forgive me dub
3. Kumbaya
4. Kumbaya dub
5. Irrikitan
6. Irrikitan dub
7. Umore txarrean
8. Umore txarrean dub 

He aquí el nuevo EP de la rapera bilbaina Aneguria, excomponente de combos como Lapiko KLika o La Dolçe Rima. "Horchata de chufa" (2017) fue grabado con la ayuda del productor catalan Chalart 58, alter ego del señor Gerar Casajús, batería y percusionista de bandas como Radio Bemba o La Kinky Beat. El disco es una autoedicion que cuenta con cuatro cucos temas cantandos en lengua vasca (euskera), además sus obligadas versiones dub (para echarse a gusto un cigar mirando el mar cantábrico). Sin duda, "Irrikitan" debería ser el hit veraniego del 2017 en Euskal Herria. Es incuestionable, aunque puede que jamás llegue a estar en el jodido número uno del Top de Euskadi Gaztea. Pero, a estas alturas que importa, si la artista Aneguria se va de gira hasta por tierras del Japon... "Baretasuna da zure ondoan erdiesten dudana. Irrazionala da zure bila noa itsututa erabat!"


ATENCION... Si alguno quiere tener el disco, Aneguria se lo mandaría digitalmente y gratuitamente por email. Tan solo hay que rellenad el siguiente formulario, y listo... On egin!!

goo.gl/forms/XnD8n8j6zmdmKjrX2


Aste Nagusiaren inguruan Marijaiaren abestia ez dago Aneguria artistak (Bilbo, 1984)
aukeratutakoean artean. Amparanoiaren "Ke te den" abesti ezagun baino ezagunagoari heldu dio aurrenik. «Ez dakit nola, baina Kaskagorri, Txori Barrote eta inguruko txosnetan ibiltzen garen gau guztietan, beti jartzen dute kanta hori». Las Vulpess talde bilbotarraren "Me gusta ser una zorra" ere atsegin duela aitortu du, apurtzailea iruditzen zaiolako, batez ere. Hemengoak direla ere nabarmendu du, eta horrelako musikaren falta sumatzen duela azaldu. Glaukoma taldearen eta Bad Sound System irundarren "Beti berdin" abestiaz ere oroitu da Aneguria. «Azken urteetan sortu diren talde onen artean zuzeneko bikainena dutela iruditzen zait, eta jai giroan halako musika da entzun nahi izaten dudana». Azkenik, Gala abeslari italiarraren "Freed from desire" klasikoa aipatu du. Aukeratu dituen abestien artean akaso indartsuena iruditzen zaio abeslari bilbotarrari, manifestu politiko ahaltsuena duena.

Aste Nagusia gero eta garrantzitsuagoa da Aneguria rap kantariarentzat. «Zenbat eta urte gehiago ibili musika egiten, orduan eta pertsona gehiago ezagutzen ditut. Horregatik, bat-batean, Aste Nagusia pertsona horien guztien kontzertu eta egitasmoak ikusteko ibilbide bat bilakatu da». Urtero, berak eta bere lagunek asteko mapa bat egiten dute, kontuan hartuta norekin, non eta noiz bazkaldu, lo egin eta dantzatuko dugun. Azken urteetan ia egunero irteten dela aitortu du Aneguriak, eta lo egitea gutxienekoa izaten dela egun horietan. Aste Nagusian, Bilboko kaleetan zehar galdu egiten da. Kontzertuak ikusteko ez bada, hirira bildu diren lagunekin elkartzeko irteten da, edo plaza batean geratu eta, besterik gabe, dagoen giroa ikusteko.
 

«Normalean ez naiz beti Areatzako esparruan geratzen; Bilbo Zaharra eta gure La Pepita lokalaren artean ere ibiltzen naiz». Lokal horretan, kultur arloko hainbat egitasmo aurrera eramaten dituzte. Txosnetan ibiltzen denean, Komantxe konpartsaren txosna inguruan oso gustura egoten da Aneguria, esparru gehiago dagoelako. «Kaskagorri-Komantxe eta Komantxe-Kaskagorri arteko tartean egoten gara nagusiki». Pinpilinpauxaren txosnan ere egoten da noizbehinka, baina purpurina horrekin guztiareki» beti zikintzen direla esan du, saihetsezina delako.

Kontzertuak dira oro har Aneguriari gehien interesatzen zaizkion ekitaldiak. Plaza Barrian Aste Nagusiaren lehen larunbat edo igandean egin ohi den reggae kontzertura beti joaten saiatzen da. Baina bestelako jarduerak ere atsegin ditu. Joan den urtean, adibidez, tortilla txapelketaren zale egin zen. Oso gogoko duen beste momentu bat Aste Nagusiari amaiera ematen diona izaten da: Marijaia erretzea. «Bat-batean, berezia bihurtzen da. Une horretan pentsatzen dut zein ongi pasatu dudan Aste Nagusian, eta zenbat jende ikusteko aukera izan dudan». (BERRIA. 2016 urteko abuztuan)


miércoles, 10 de mayo de 2017

4PLAYERS FOR TXUPINAZO


"4players" bideojokoei buruzko irrati/bideo saio bikain eta dibertigarri bat da. Bertan, Iruñea hiriko Errotxapea auzoko lau lagunek jokuei buruzko hizketaldi zoro eta dibertigarriak egiten dituzte elkarrekin. Trak Fm irratian botatzen dute, igande gauetan, baina Youtube zuzenean ikusteko aukera badago ostiralero. Jadanik 186 saio burutu dituzte (denak podcast bidez eskuragarri daude Ivoox plataforma barruan (https://goo.gl/kYnBja). Estatu mailako edota Txile eta Mexiko aldeko jarraitzaile pila irabazi dituzte azken urteotan beraien umore eta sinpatiaz. Iñaki Monteano "Monti" jauna gidatzen du "4players" saioa eta Fermin, Urko eta Jonas haundia ditu laguntzaile moduan.

Xbox, Play edota Nintendo plataforma ezagunenen aritik, PC edota internet bidez eskuratzen diren joku berrien analisi ugari egiten dituzte, baita 80. edota 90. hamarkadetako klasikoen hurbilketak ere, gure gazte denborako tabernako harribitxi zahar haiena. Askotan, oso eztabaida bitxiak sortzen dira, baina hori da saio honen saltsa berezia azken finean... Kontuz, belarri fina baduzu, hau ez da zure saioa, txo!!

PROGRAMA 177
PROGRAMA 180

Manda cojones que unos chavales del barrio de La Rochapea (Iruñea/Pamplona) sean capaces de hacer un programa de videojuegos semanal con cierta repercusión mundial y la jodida Euskal Telebista con sus cuatro canales de televisión, sus 700 tipos en plantilla y más de 120 millones de euros de presupuesto se dedique a rellenar la mitad de su parrilla diaria con basura y tertulias de mierda. El espacio "4players" se emite los domingos (entre las 22:00 y las 00:00) en Trak FM, una radio local de Iruñerria, pero se suele grabar antes en crudo directo. Suele ser los viernes de madrugada, a través del canal de Youtube del propio programa. 

"4players" sería a los videojuegos lo que "El Chiringuito" de J.Pedrerol es ahora al mundo del futbol. Aunque suelen empiezar analizando alguna consola, pueden acabar discutiendo sobre sabores de pizzas, actrices porno o películas de espías. Todo muy loco y divertido. Tres animados mosqueteros (Urko, Fermín y Jonas) ponen la salsilla al programa, y el señor Iñaki Monteano "Monti" trata de coordinarlo todo para que la cosa no se desmadre demasiado... ¡Deberian estar nominados para tirar el proximo txupinazo de fiestas!

PODCAST... https://goo.gl/kYnBja
  
De momento, los 183 programas de "4players" emitidos hasta hoy se pueden escuchar en formato podcast en su propia cuenta de Ivoox. Tanto si eres muy aficionado o no, este programica de radio te enganchará, fijo. Quizás, para los que crecimos con aquellas partidas sudorosas al "WWF Wrestlefest", "Aliens", "Gals Panic", "Ghosts'n Goblins", "Golden Axe", "Kung-Fu Master", "Sunset Riders" o el cutre "Superman" en aquellos míticos recreativos de barrio (como el Videoclub Eneko, el Billares Carlos III o Las Vegas), tantas consolas nuevas abrumen, jajaja... ¡Qué tiempos, nos fundimos toda nuestra herencia en monedas de 25 pesetas!

viernes, 21 de abril de 2017

BLACK LAGUN, MONORA BUELTA (2008)

 https://www.youtube.com/watch?v=Zs-gY_XpJCE

MONORA BUELTA (2008)

1. Pio XIIren experientzia 
2. Banku killer kurba
3. Hazten asten de ahazten 
4. Jaio naiz guardia civil
5. Seme, pix egin bote honetan
6. Agur, Xabier, agur!

Antes de lanzarse en solitario, el músico navarro Iñigo Cabezafuego "Firehead" se curtió durante casi dos décadas en la escena más underground de la aburrida ciudad de Iruñea/Pamplona (Europa). Iñigo fue el bajista lisérgico de los míticos Mermaid, fue un frontman apocalíptico con el supergrupo Basque Country Pharaons, fue líder del combo Royal Canal y, también, integrante de bandas como Half Foot Outside o los irrepetibles Jugos Lixiviados. Además, Iñigo Cabezafuego fue fundador y agitador de Bizardunak (Los Barbudos) y aprendió euskera para poder cantar con soltura y tocar la guitarra en Black Lagun, un proyecto muy loco en lengua vasca que Iñigo se cascó con la ayuda de su viejo amigo Leroy (Mermaid) y de Bertie (Dead Flowers/Astrovandals). Casi nada interesante parece haber pasado en la escena de la Vieja Iruña sin su rizada presencia. Todos esos hitos musicales parecen haber convergido, finalmente, en CABEZAFUEGO, un nuevo proyecto donde descata ese fraseo tan suyo y característico. Temas estupendos con cucas letras donde el cinismo y el sentido del humor más acido casan para siempre... Gora zu!!



Black Lagun rock taldea Iruñea hirian sortu zen. Beraien bide musikala rock biziz eta letra punk zorrotzekin erein zuten denbora batez. Basque Country Pharaons taldearen euskarazko bertsio bat zela ausartuko nintzateke, izan ere, Iñigo Cabezafuego "Firehead" jauna bertan bait zegoen abeslari gisa ere. Mermaid, Royal Canal ta beste hainbat napar rock talde sortutakoa tipoa bedeinkatua eta jatorra da gure Iñigo. Ez hori bakarrik, honen aspaldiko konplize den Leroy Starlight bateria jotzailea ere badago Black Lagun. "Rock talde berri honekin oihu egiteko gogoa genuen. Asmo gabe sortu genuen Black Lagun, horregatik harrituta gaude izan dugun harrerarekin. Gu ohitura oneko jendea gara eta langabeziari diogu beldurra. Jada ez ditugu kurbak hartzen, musikan zuzen goaz eta geldiune asko eginda".

Black Lagun rock taldekoek umore gazia eta iruindarrei zuzendutako kritika zorrotzak banatzen dituzte "Monora buelta" (2008) diskolan txikian. Euskaraz abesturiko bost kantu dira, 70. hamarkadako rock eta folka, post-hardcorea edota noise soinuak batzen dituztenak. Rock koktelera ero baten moduan, baina oso modu irudimentsu eta pertsonalean. Gainera, euskal sena laburbiltzen duen surf instrumental bat moldatuz bukaeran, "Agur, Xabier, agur" izenburukoa. Izan ere, diskoaren azalean Xabier Arzalluz jeltzale burges jauna agertzen omen da ile afro oso kurioso batekin... Izorrai, txo!!


https://soycabezafuego.bandcamp.com/album/black-lagun-monora-buelta


Black Lagun taldea berehala sortu omen zuten, ia oharkabean, eta hala egin zuten grabazioa eta autoekoizpen guztia. "Mermaid taldea sortu genuenetik denbora luzea pasa da, baina, aspalditik elkar ezagutzen garenez, horrek guztia errazten du. "Iruñea hiritik buelta bat ematea nahikoa da gure kantu ero bat inspiratzeko. Iruñea hilzorian dago, akabatuta. Askotan badirudi iruindarrak guardia zibilen semeak direla, kuartel etxeko sindromea dutela. Belaunaldi galduek nazka ematen digute..." 

Black Lagun taldeko abeslariak, Iñigo Cabezafuego, euskara ikasten zebilen garai hartan. Eta nahiz eta oso motibatuta egon, diskoko hitz denak Xabi jaunak idatzi zituen azkenean. "Giro bereko hamar bat musikarik osatzen ditugu Iruñeko talde underground gehienak. Zer beste gauza egin dezakegu hemen? Zinemara joan?  Gaztetxerik ere ez dago ta... Black Lagun taldearekin oihu egiteko gogoa genuen, burua astintzeko eta elkarrekin rock musika jotzeko".


lunes, 13 de marzo de 2017

REFUGIADOS, LAS NOCHES DEL EXILIO (1987)



Refugiados taldearen kantu bat, beraien lehen diskotik, "Las noches del exilio". 1987. urtean ekoiztu zuten, ARION estudioetan (Iruñea).

Iñaki Izura, kitarra
Josu Oria "Txutxin", kontrabaxua
Alberto Tabernero, saxoa
Antonio Armendariz, ahotsa ta harmonika
Joseba Etxarri, bateria
Nacho Esteban, teklatuak
Josu Bataller, trombon
Gitana, trompeta
Mamen y Adela, koruak

Refugiados taldea Iruñea hirian sortu zen 80. hamarkada erdian. 50. hamarkadako rocka, psychobilly edota swingpunk biziai lantzen zuten, orduko Rock Radikal Vasco mugimendutik nahiko aparte. Antonio, Iñaki, Josu, Alberto eta Joseba boskotea, aurretik, SerVicio Publico bezala ezagunak izan ziren, baina bere izena aldatu zuten 1985. urtean, Cherokees taldearekin maketa bat erdibana kaleratu zutenean. "Por un puñado de cenizas" maketa horretan talde bakoitza 6 abesti sartu zituen. 1987. urtean, Refugiados taldea "Las noches del exilio" diskolana ekoiztu zuten, Carlos Segarra, Los Rebeldes abeslariaren laguntzarekin kantuen nahasketetan. Disko hura ez zuen aparteko arrakastarik lortu, baina, OK KORRAL edo OKLAHOMA taldeekin batera, Refugiados Euskalbilly izeneko musika mugimendu txikia piztu zuten. Napar hauek Bilboko Aste Nagusiko jaietan jo zuten edota Bilboko gaztetxe zaharrean ere bai.

1990. urtean, single txiki bat kalertau zuten Basati Records zigilupean, bi kantu dotoreeekin, Bola y cadena" eta "Carretera fugaz". Geroago, Josu Oria "Txutxin" jauna Kojon Prieto y los Huajolotes talde ezagunera pasa zen eta Joseba baterijolearekinThe Covers taldean aritu zen Zarautz herriko musikari batzuekin.

http://andoaingojubilatuak.blogspot.com.es/2012/10/refugiados.html


Refugiados fue una banda de rock psychobilly y swingpunk surgida en Pamplona (Navarra, Europa) a mediados de los años 80. Tenían influencia del rock de los años 50 y 60. La banda estaba formada por Antonio Armendariz (voces y armónica), Iñaki Izura (guitarras y voces), Josu Oria "Txutxin" (contrabajo), Alberto Tabernero (saxo) y Joseba Etxarri (batería). Refugiados procedían del otro grupo navarro, SerVicio Publico. Aun como Ser-Vicio Publico, los navarros se presentaron a un certamen musical organizado por el famoso programa de radio estatal "Don Domingo" y llegaron hasta las semifinales. Ser-Vicio Publico giraron fuera de Euskadi, logrando un buen éxito en la zona Barcelona tras actuar en la sala Bikini.

En 1985, Refugiados y la banda Cherokees, donde también tocaba el saxofonista Alberto, editaron juntos una maketa llamada "Por un puñado de cenizas". Contenía 12 temas, seis por grupo. En 1987, Refugiados editaron un disco llamado "Las noches del exilio" donde tuvieron la ayuda de Carlos Segarra, el líder de Los Rebeldes, en la producción de las mezclas. En medio del enorme boom del punk vasco de la época, Refugiados nadaron a contracorriente, apostando por sonidos como el rockabilly y el swing. Por ello, apenas lograron tener exito comercial, pero gracias a sus animados y enérgicos directos, se ganaron a un grupo de seguidores fieles y ayudaron a crear el peculiar sonido Euskabilly, junto a otras bandas de la época, como los míticos OK KORRAL o los OKLAHOMA. Refugiados actuaron en la Semana Grande de Bilbo, en el viejo gaztetxe de Bilbo... Tanto dentro como fuera de Euskadi.

Refugiados publicaron un single bajo el sello Basati Records, "Bola y cadena" (1990). Ese cuco single contaba con dos temas, "Bola y cadena" y "Carretera fugaz". Dicen que fue de lo mejor de este grupo rock navarro, por letras estupendas y por su tono menos rockabilly que en el primer disco. Ya entrados en la década de los 90, el bajista Txutxin paso a tocar en los celebres Kojon Prieto y los Huajolotes. Txutxin también toco en el grupo de versiones THE COVERS, junto a su compañero Joseba a la batería. El guitarrista de Refugiados, Iñaki Izura, falleció hace unos años. Goian bego!

LAS NOCHES DEL EXILIO (1987)

1. La danza de los ahorcados
2. Planeta enfermo
3. Extraño caso
4. Mansión sobre la ladera
5. Jack el Destripador
6. Sueño de una estrella
7. La banda de Ducht Shultz
8. Rio Rojo
9. Rauntxy

http://no80s-gruposnacionales.blogspot.com.es/2009/07/refugiados.html
.......................................­........................................................
Refugiados was a rockabilly basque band. They were from Iruñea/Pamplona (Navarra, Europa).

DISCOGRAPHY

1985. "Por un puñado de cenizas" (Maketa/Demo)
1987. "Las noches del exilio"
1990. "Bola y cadena"

jueves, 2 de marzo de 2017

EUSKADI GAZTEA, HEROINA KULTURALA?


 
Azken urteotan Euskal Telebista publikoaren gainbehera nabaria izan da. Gaur egun, ETBko lau kateek ezin dute ia %10 ikuslego eskasaren arreta mantendu. Dudarik gabe, epe luzez programazio aspergarri, desorekatu eta ustel baten emaitza tristea da. Halere, EiTB taldekoarduradun bakar bat ez du bere dimisioa aurkeztu, hare gehiago bere postuetan tinko mantentzeko gai direla adierazi dute ozenki, lotsagabeki, soldata ederra jasotzeko asmoz hilabetero, klaro. Bitartean, euskal irrati publikoek ez dute audientzien beherakada itzel hori sentitu. Alderantziz, Gaztea irratia asko igo egin da, adibidez... Baina, zeren truke?

Gaztea (edo Euskadi Gaztea) irratiaren formatua Europa FM edota Los 40 irrati pribatuen kopia nabarmena da duela urte batzuk hona. Adibidez, oraintxe bertan, Top Gaztea zerrendaren barruan, bakarrik 8 dira tartetxo bat lortu duten euskal taldeek lehen 30 postuen artean. Hau da, %27 ilun eta miserable bat gozatzen dute... Beste guztia, %73, kanpoko taldeentzat eskeinia dago lotsagabeki. Gainera, %76 hori oso musika estilo zehatz batera mugatua dago soilik. Europa FM edota Los 40 irratien antzera, ez bilatu Gaztea irratiaren programazioan Ed Sheeran, Rihanna, Brunio Mars, Maroon 5 aparte, zeozer desberdinik... Eta Top Dance zerrendan berdin gertatzen da, 15 postuetatik, 0 euskal musikarientzat bait da. %O puta bat... Kasualitatea?

Pop eta dance estiloko kutreena aukeratzeko lehenak dira Gaztea irratiko arduradunak. Pisagure mikatza da zergak ordaintzen dute herritar zabal horrentzako poltsiko nekatuentzat. Irrati publiko bat izateko tristeegia da irrati "gazte" honen kudeaketa orokorra. Eta irrati publiko euskaldun bat izateko zitalegia... Orain, "Gran Hermano" baten antzera, "Gran Camello" bilakatu egin dute Gaztea bezalako euskal irratia bat, egunero, 24 orduz, inpunitate osoz heroina kulturala zabaltzeko uhinetatik... Jende nerabea pozoia eskatzen badu, emaiozu pozoia, denak ase arte, zainak lehertu arte... Ze axola guri?

TOP GAZTEA... http://www.eitb.eus/eu/gaztea/musika/top-gaztea/

Gaztea irratiko aurpegirik ezagunena Joseina Etxeberria esataria da. 27 urte darama euskal irrati eta telebista publikoan lanetan, Edurne Ormazabal andrearen garai ilunetatik, zentsura eta kaka egun ahaztezin haietatik. Dioenez, Joseina Etxeberriak ez du bere burua irrati esatari bezala definitzen, orain, "entertainer" bat omen da bera (agian, batzuentzat zipaio kulturala esateko modu moderno ta finagoa). Inolako lotsarik gabe, Josein Etxeberriak sutsuki defendatzen egiten du Gaztea irratiak azken urteotan zorrotz markatutako bide musikal ta kulturala kutrea. Bereziki, oso harro azaltzen da bere entzule datuek gora dutelako... Baina, kuriosoa da gero, ETB telebistan musika saio kaxkar bat aurkezteko deitzen diotenean,  bere ikusleen datu kaxkarrak ez direla hain funtsezkoak izaten Joseinarentzat. Badakizue, zerbitsu publikoa egiten omen dute ETB kateek... Kuriosoa nola irratia publikorako balio duena, telebista publikorako ez. Eta alderantziz!


Joseina Etxeberria jaunak publikoki adierazi du Gaztea irratia ez dela leku egokia Benito Lertxundi, Amaia Zubiria edota Anestesia bezalako euskal taldeen lanak entzuteko. Nahiko tristea suertatzen da ia berrogeitamar urte dituen tipo burusoil batek gaur egungo nerabe eta gazteen sensibilitate eta kuriositateari buruz horrela aritzea... Seguraski, nerabetasun modu berriei larritasun psikikoak ekarriko omen die Benito Lertxundi, Amaia Zubiria edota Anestesia taldearen kantuak gozatu ezgero. Nor daki?

Joseina Etxeberriak aitxaki eder bat dauka horrelako "perlatxoak" botatzeko, Benito Lertxundi, Amaia Zubiria edota Anestesia taldea entzuteko Euskadi Irratia bezalako beste irrati publikoak badirela dio... Egia da? Ez, GEZURRA galanta... Benitoren kantuak ipintzen dituzte Euskadi Irratian, baina beti berdinak izaten dira. Amaia Zubiriaren kantak gutxi, eta Anestesia sekulan ez... Noiz da EiTBko irratietan "Basurdearen irrintzia" edota "Ultrakomunikatzen" bezalako kantu ederrak entzuteko plazerra izan genuen zen azken aldia. Aitzakiak eta gezurrak, hori besterik ez dugu entzuleok.  


Joseina Etxeberria esatariak ere argi dio Gazte entzuten den musika estiloa Europako edozein irratietan entzuten den berdina dela... TA GURI ZER? Hamburgo, Paris edota Napoles aldean jar dezatela nahi duten musika mota. Hementxe, etxean, 2017. urtean, irrati publiko eta euskaldun batean, euskal musikariei %27 bakarrik eskeintzea Top Gaztea zerrendaren barruan ia ustekeri kasu bat dirudi. Joseina Etxeberriaren ustez Gaztea irratiaren azken garaietako jardun musikala eta kulturala euskal musika eszena gehiago zabaltzeko lagundu egin du. Hau EGIA da, gaur egun inoiz baino talde, estilo eta artista desberdin daude Euskal Herrian, pop, dance, rap, reggae, metal... Baina, azkenean, lortzen duten zabalpena eta oihartzuna Top Gazteako %27 miserable horretara laburbiltzen da


Beraz, zertarako nahi dugu Gaztea bezalako irratia bat? 130 miloi euroko kostua duen EiTB taldeko dekadenzia latza eta gordina mantentzeko? 2022. urterarte Jon Gotzon edota Txurru bezalako pertsonaiek soldata duin bat izan dezaten? ETB1 reality batean bere zakila erakusteagatik edota, irratigintzan 10 urte ta gero, euskera ondo mintzatzeko inolako itxurarik egiten ez duen tipo bat merezi al du guztion dirua horrela xahutzea? Hau kuadrila kutrea!

Benetan tristeena zera da, hemendik 10 edo 15 urtera, gaur egungo nerabe eta gazteak hazten diren heinean, gaur egun Gaztea irratiaren kanpo geratzen den musika eta kultura guztia deskubritzen hasiko direla... Eta normala denez, sutan jarriko dira. Urte pila batean isilarazi edota lapurtu dieten guzti horrez ohartzen hasten direnen, zer? Joseina eta Jon Gotzonen grazia ta txantxa kutre guztien atzean maltzurkeria bakarrik zegoela pentsatzen badute, orduan zer esango diegu? Zer aitxaki jarriko diete? Auskalo, gogorra da orain asmatzen saiatzea. Izan ere, non daude 80. hamarkadako gamelu eta heroina banatzaile guzti haiek? Zer egiten dute gaur egun?

jueves, 15 de diciembre de 2016

DOLOR (CORTOMETRAJE)



"Dolor" es un cuco cortometraje dirigido por Javier Fesser. Con los actores Ernesto Alterio y Athenea Mata. Ernesto Alterio es nuestro Buster Keaton, cuanto más serio se pone más gracioso resulta. "El martillo no te voy a dar.. Esto, mal usado, es muy peligrosoo!!", jajaja...


https://es.wikipedia.org/wiki/Ernesto_Alterio
 
Ernesto Alterio Bacaicoa jauna 1970. urteko uztailaren 25 egunean jaio zen Buenos Aires hirian (Argentina). Ziname aktore ezagun bat da, Héctor Alterio aktorearen semea eta Malena Alterio aktorearen anaia, ahin justu. 1990. urteko hamarkadaren hasieratik aurrera buru belarri lanean jardun du artista bezala, hainbat sari bereganatu dituelarik eta ikuslegoaren bihotza ere. Adibidez, hor daude "Tengo una casa" (1995), "Dos por dos" (1997) "Morirás en Chafarinas" (1995), "Más que amor, frenesí" (1996), "El cuarteto de La Habana" (1999), "El otro lado de la cama" (2002), "Días de fútbol" (2003)...



DISCOMANIA POP


Ya no se hacen portadas como las de antes. Trato de imaginarme un dúo formado por Imanol y La Otxoa, pero entro en éxtasis, jajaja...